“ดร.ธนภณ” เปิดแนวคิด “ลูฟวร์เมืองไทย” ดันพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ ปลุกทุนวัฒนธรรมสู่ซอฟต์พาวเวอร์

แนวคิดสร้างพื้นที่ระดับชาติสำหรับรวบรวมและจัดแสดงผลงานศิลปกรรมทรงคุณค่าของไทยกลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง เมื่อ ดร.ธนภณ วัฒนกุล ผู้ขับเคลื่อนงานวิจัยเชิงพื้นที่และประธานคณะกรรมการส่งเสริมแผนงานเป้าหมายสำคัญของหน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ หรือ บพท. ให้สัมภาษณ์เนชั่นออนไลน์ ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2569 ถึงแนวคิดจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติที่สามารถทำหน้าที่เป็นพื้นที่ศิลปะสำคัญของประเทศในระดับเดียวกับพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของโลก

ดร.ธนภณอธิบายที่มาของแนวคิดด้วยถ้อยคำว่า “อยากตั้งพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในประเทศไทย” โดยมองว่าประเทศไทยมีผลงานจากการประกวดศิลปกรรมแห่งชาติที่ดำเนินมายาวนานกว่า 70 ปี และมีผลงานที่ได้รับรางวัลสะสมจำนวนมาก เขาระบุว่ามีมากกว่า 500 ชิ้น จึงควรมีสถานที่ที่สามารถนำผลงานเหล่านี้ออกมาจัดแสดงอย่างเหมาะสม แทนการเก็บรักษาโดยที่ประชาชนเข้าถึงได้จำกัด

แนวทางที่เสนอไม่ได้มีเพียงการสร้างสถานที่จัดแสดง แต่ครอบคลุมถึงโครงสร้างบริหาร โดย ดร.ธนภณเสนอให้มี “สถาบันพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ” ทำหน้าที่บริหารจัดการ กำกับดูแล และพัฒนาองค์ความรู้ เพื่อให้การดูแลมรดกทางศิลปกรรมดำเนินต่อเนื่องในระยะยาว

เขามองว่าพิพิธภัณฑ์ควรทำหน้าที่มากกว่าพื้นที่เก็บงานศิลปะ แต่เป็นพื้นที่เรียนรู้ด้านศิลปะและวัฒนธรรมสำหรับนักเรียน เยาวชน และประชาชน เปิดโอกาสให้ผู้เข้าชมเกิดความสุนทรีย์ ความคิดสร้างสรรค์ และนำองค์ความรู้ไปต่อยอดเป็นนวัตกรรมหรือกิจกรรมทางเศรษฐกิจได้ ขณะเดียวกันทุนทางวัฒนธรรมสามารถพัฒนาให้มีทั้ง “คุณค่า” และ “มูลค่า” และเชื่อมต่อกับการขับเคลื่อนซอฟต์พาวเวอร์ของประเทศ

แนวคิดดังกล่าวสอดคล้องกับภารกิจของ วิทยสถานสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศิลปกรรมศาสตร์แห่งประเทศไทย หรือ ธัชชา (TASSHA) ซึ่งกำหนด “พิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ” เป็นหนึ่งใน 5 สาขาที่มุ่งขับเคลื่อนงานวิจัยและพัฒนาบุคลากร ควบคู่กับมรดกทางวัฒนธรรม ทุนทางสังคม และวัฒนธรรมชุมชน

ดร.ธนภณยังได้รับการประกาศเป็นผู้ได้รับ TASSHA Catalyst Award ประจำปี 2569 สาขาพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ โดยสำนักงานการวิจัยแห่งชาติประกาศผลรางวัลธัชชาปีนี้รวม 14 รางวัล แบ่งเป็น Master Creator Award 5 รางวัล, Catalyst Award 4 รางวัล และ Masterpiece Award 5 รางวัล

หัวใจของแนวคิด “ลูฟวร์เมืองไทย” จึงไม่ได้อยู่ที่การสร้างอาคารขนาดใหญ่เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การทำให้ผลงานศิลปกรรมที่มีคุณค่ากลับมาเชื่อมโยงกับประชาชน การศึกษา เศรษฐกิจสร้างสรรค์ และการพัฒนาประเทศ หากสามารถสร้างระบบบริหารจัดการที่ต่อเนื่อง พิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติอาจกลายเป็นโครงสร้างพื้นฐานทางวัฒนธรรมที่ช่วยรักษามรดกทางศิลปะ พร้อมเปิดพื้นที่ให้คนรุ่นใหม่ใช้วัฒนธรรมเป็นต้นทุนในการสร้างสรรค์อนาคต

แหล่งข้อมูล: กองบรรณาธิการข่าว
082-1878789
ฝ่ายประชาสัมพันธ์
094 2424888
ฝ่ายเทคนิค
098 8102994